finally now...

The exams were end.


นิสาสอบเสร็จแล้วววววววว!!!!!!!!...คึ คึ

.

.

.

สองสัปดาห์แห่งความวุ่นวาย และความเครียด(จริงเหรอ?)ผ่านพ้นไปแล้วพี่น้อง วันนี้นิสาก็จะได้กลับบ้าน กลับไปกินข้าวต้มมัดฝีมือแม่


เหตุที่ต้องกลับบ้านแทนที่จะได้ไปทะเลอย่างที่คุยกับพี่ชายทั้งหลายเพราะบทสนทนาทางโทรศัพท์เมื่อวันอาทิตย์

แม่ : หนูกลับบ้านครั้งล่าสุดเมื่อไหร่นะ

นิสา : ก็ปีใหม่ไงแม่

แม่ : แล้วไม่คิดจะกลับอีกแล้วเหรอ?

นิสา : .................

เลยเป็นเหตุให้นิสาต้องจรลีกลับบ้านแทนที่จะได้ไปเที่ยวหนุกหนาน แม่ยังปลอบใจด้วยนะว่ากลับมาบ้านก่อนจะไปไหนก็ค่อยว่ากัน แหม่...งานราษฎร์งานหลวงเยอะปานนั้นคิดว่ากลับบ้านแล้วยังจะได้ไปอยู่รึ? แต่ก็นะ ยังไงก็กลับไปอยู่กับพ่อกับแม่นี่เนอะ ไปส่งข้าวพ่อ ไปนา ไปสวนยาง เฝ้าแทงค์น้ำแทนพ่อ มีอะไรให้ทำนอกจากนี้อีกมั้ยเนี่ย อ่อ...ไปวัดเป็นเพื่อนแม่ด้วย




ป.ล. วันนี้วันเกิด ได้รับข้อความจากบรรดาคนรู้จักทั้งหลาย แต่เมื่อกี๊โทรศัพท์มันรีเซ็ตตัวเอง(หรือเป็นไรซักอย่าง)ทุกสิ่งทุกอย่างหายดับ แง่ง....ทำไมต้องมาเป็นวันนี้ด้วยวะ? ห๊า!?